sonunda yeni filmiyle geliyor lynch amca..Laura Dern ve Jeremy Irons başrolde..o zamana kadar eskileri bıkmadan usanmadan çevirmeye devam edeceğiz..müzikler yine angelo badalamenti imzalı..
film daha vizyona girmedi fakat elimizde bazı bilgiler var.aktaralım.olaylar inland empire denen bir yerde geçiyor.bir kadının gizemli ve garip olayların içine düşmesi mevzu bahis.lynch ve gariplik,birbirine çok yakın iki kelime zaten.yönetmenimiz sahneleri çekimlerden önce yazdığı için filmin belli bir senaryosu yok.yapılan yorumlarda filmden lynch'in (°bkz: matruşka)sı diye sözediliyor.film içinde film,hikaye içinde hikaye.bu bakımdan biraz mulholland drive'a benziyor olabilir diye bi tahmin yürütmemizde sakınca yok.3 saate yakın bir görsel ve zihinsel şölen bizi bekliyor anlaşılan.
mullholland dr.‘a benzediği söylenen film. lynch 3 senedir gizli gizli çekiyormuş filmi. senaryoyu da sette yazdığı söyleniyor. laura dern, bir röportajında ‘filmde hangi karakteri oynadığımı ben de bilmiyordum’ demiş! http://www.imdb.com/title/tt0460829/
yabancı bir mail grubunda konuştuğum, bu filmi izleyen birinin söylediğine göre çok acayip bir film (zaten adamın hangi filmi acayip değil ki!).... çıkınca uyumak istiyormuşsun, insan güne adapte olamııyor diyor. sürreal tonları bilinçaltına ağ kuruyor herhalde. gerçeklikten yükseltiyor. fragmanı da tıstırıyor.
heralde lynch'in bugüne kadar yaptığı en manyak, en hasta filmdir.(manyak derken gerçek anlamında kullanıyorum)
üç saat boyunca yerimizden kıpırdayamadan büyük heyacanla ne olup bittiğine anlam vermeye çalışarak gözlerimizi dikip izlediğimiz filmdir.beyin bulanıyor tamam ama fazla kafa yormaya gerek yok, içinden binbir anlam çıkarayım da, alt metinde şu yatıyor, şurda şu gönderme, tavşanlar falan...ama gel gör ki adam istediğine ulaşıyor.
sıradışı bir film. konusunu bir cümleyle özetlemek zor. sanırım * kişilik yabancılaşması yaşayan ve sık sık kimlik değişkenliği gösteren bir kadının başından geçen tuhaf olaylar anlatılıyor. kendine uzaktan-yakından sürekli dikiz atan bir kadın. filmde karşımıza çıkan, her delik, her kapı, her pencere, her objektif ve daha bir çok açı buna işaret ediyor. son derece absürd ve tuhaflıklarla dolu bir film. açık seçik bir hikayesi yok. filmde çok sayıda metafor kullanılmış. hemen hepsi bilinçaltı temel korkulara göndermede bulunuyor. elbette bunlardan başlıcası cinsellik. tuhaf ve ürkütücü sahneler ve karakterler, rahatsız edici ses efektleri ile anlamayı zorlaştırıyor. ayrıca periyodik geçişler var. yaklaşık üç saat boyunca üç temel periyottan söz etmek mümkün. birinci dönemde, ilk 1 saat, sanki filmin dramatik bir örgüsü varmış gibi olaylar kadının gözlemleri ve algıları üzerinden akıyor. yani olaylara kadının bakışı ikinci bir göz. ancak bu ilk periyotta üçüncü bir göz var ki o da seyirci. tam da bu yapı oturmaya başlıyor derken dramatik zincir kırılıyor ve anlamsızlıklar çoğalıyor. sadece bilinç dışı devinimsel göstergelerle seyircinin zihni meşgul ediliyor. her gösterge her seyirci için bir anlam ifade edebilir ama sanırım aynı anlamlar çıkmayacaktır. bir bakıma hipnoz dönemindeyiz. periyodun kendisi de iniş ve çıkışlara sahip. 3-4 kez seyircinin düşünme hızının azaldığı, neredeyse uyuklamaya geçtiği anda sert bir ses efekti ve ani bir görüntü şoku ile tekrar uyanıklık haline dönülüyor. filmin son periyodu ise yine ucundan drama gösteriyor. temel göstergelerle filme dair özet anlamlar çıkarabilmenin ipuçları sunuluyor. nitekim en baştaki sahneye ve orada edilen laflara dönülüyor.
korkutucu tarafları olmasa ve biraz da kısa olsa iyice anlamak isterdim. ancak buna cesaretim ve enerjim yok açıkçası. o yüzden anladığım kadarıyla. ancak filmi anlamada önemli olduğunu sandığım iki laf var. birini kabaca hatırlıyorum. şöyle; -spoiler- - stars make dreams, dreams make stars.
south california'da los angeles metropolitan area ile komsu uygarlik, gizemli yerleske. david lynch bu isimde bi film ceker, her ne kadar filmin cekimleri inland empire'da gecmese de.